سمپادی های دانشگاه جندی شاپور اهواز

از اول پزشکیم منتظر بودم برم بخش اطفال بیمارستان ابوذر-بیمارستانی که از بچگی زیاد میرفتم-ولی قسمت نبود. اطفال رو دارم مرکز طبی اطفال میگذرونم.احتمالا تنها ترمی باشه که دانشگاه خودمون نیستم ولی تقاوتهای اساسی داره جو دو تا دانشگاه.

1. من به یاد ندارم یک بار یک اتند سر کلاس یا در مورنینگ به ما برای خوندن جهت پره انترنی یا دستیاری راهنمایی کنه یا روی نکات مهم کتاب تاکید کنه!برعکس اینجا.
2. من یادم نمیاد سر مورنینگ همه صمیمی کنار هم نشسته باشند.همیشه اتنئها جلوريالبعد رزیدنتهای سال 4 بعد سال 3 و... نهایتا ما استاجرها!اینجا ولی همه کنار هم میشینند!زیاد پیش میاد کنار من اتند یا فلو نشسته باشه!
3. هیچوقت به عنوان دانشجو حس نکردم مورد احترام level بالاتر هستم-غیر از رزیدنتهای محترم بخش چشم-ولی اینجا فلو واسمون چای دم میکنه و اتند شکلات یا بیسکوویت تعارف میکنه و محیط اینقدر راحت هست که من براحتی سوال بپرسم یا اعتماد به نفس داشته باشم اظهار نظر کنم!

.

.

.

بگذریم...